Na skutek cyklicznych zmian klimatu oraz działalności człowieka, w Polsce, podobnie jak w wielu innych miejscach na świecie, obserwujemy od kilku lat tendencję do systematycznego obniżania się głębokości podziemnych luster wód gruntowych i głębinowych. Szczególnie wiosną i latem, coraz częściej borykamy się z brakiem odpowiedniej ilości opadów oraz wysychającymi płytkimi studniami, co jest szczególnie problematyczne w okresach dużego zapotrzebowania na wodę w rolnictwie, sadownictwie oraz do podlewania przydomowych ogrodów. Wysokie ceny wody oraz rosnące zapotrzebowanie powodują, że coraz więcej firm i osób prywatnych decyduje się na wydobywanie darmowej wody ze studni wierconych. Niestety, wywiercenie i uzbrojenie studni głębinowej jest kosztowne, a tradycyjne odwierty próbne, mające na celu zlokalizowanie odpowiedniej warstwy wodonośnej, również nie należą do najtańszych. Zazwyczaj kosztują one do połowy ceny odwiertu właściwego i mogą być powtarzane wielokrotnie, zanim natrafią na wodę – jeśli w ogóle.
Aby zredukować ilość suchych, nieudanych odwiertów, stosuje się różne techniki wstępnego typowania lokalizacji i głębokości podziemnych warstw wodonośnych. W praktyce, w celu geofizycznego wyznaczenia obszarów o największej anomalii pod odwiert próbny, wykorzystuje się różne metody geofizyczne, począwszy od drogich odwiertów próbnych, po metody bezinwazyjne wykorzystujące zaawansowaną elektronikę i informatykę. Do najczęściej stosowanych należą magnetotelluryka (dla działek każdej wielkości), metoda elektrooporowa (dla dużych działek, z bardzo długimi liniami pomiarowymi), metoda elektrosejsmiczna itd.
Jedną z popularnych metod stosowanych w poszukiwaniach podziemnych warstw wody oraz do określenia ich orientacyjnej głębokości jest magnetotelluryka. Polega ona na rozpoznawaniu podziemnej struktury na podstawie mierzenia oporu struktur podziemnych, w tym wody. Metoda magnetotelluryczna [MT] opiera się na naturalnie występującym zmiennym polu elektromagnetycznym i elektrycznym, które indukują w ziemi prądy możliwe do rejestracji na powierzchni Ziemi. Dzięki temu możliwe jest skuteczne typowanie miejsc, w których warto przeprowadzić odwierty próbne, co minimalizuje koszty i zwiększa efektywność poszukiwań. Metoda ta jest obecnie jedyną możliwą do zastosowania na działkach przydomowych, ponieważ wykorzystując naturalne pola ziemskie, nie wymaga długich linii pomiarowych.